اگر منصف باشیم گذشتن چندین خطر از کنار خود را می بینیم و آنها را تصادفی نمی نامیم.

سونوشت یا مشیت الهی

سرنوشت یا مشیت الهی، از قبل نوشته شده یا تعیین شده نیستند بلکه به عملکرد ما بستگی دارند.

به عبارتی دیگر، مشیت الهی بر این است که سرنوشت افراد بر اساس عملکرد آنها باشد.

حوادث خوب و بد، قانون مند هستند یا تصادفی؟

هر مدت کوتاه، گذشتن یک خطر کوچک یا بزرگ از کنار خود را می بینیم.

بسیاری آنرا تصادفی می دانند ولی چنین نیست.

مثلاً برخی می گویند اگر یک لحظه دیرتر یا زوتر از این نقطه از خیابان می گذشتیم، دچار تصادف نمی شدیم.

وقوع یا عدم وقوع حوادث، تصادفی نیست و به عملکرد ما بستگی دارند.

در مثال تصادف نیز، اگر عملکرد خوبی داشته باشیم، مشیت الهی بر این قرار می گیرد که دیرتر یا زودتر از فلان نقطه خیابان عبور کنیم تا حادثه ای رخ ندهد. یا اگر عملکرد بدی داشته باشیم، دقیقاً در فلان موقع از آنجا عبور کنیم تا حادثه رخ دهد.

البته ما می بایست مراقب باشیم که از حوادث جلوگیری کنیم. ولی با وجود مراقبت، ممکن است مواجه با وقوع حوادثی گردیم.

وقتی امام علی (ع) از کنار دیوار ناپایدار فاصله می گیرند. در جواب فرار از قضا و قدر الهی می فرمایند: از قضای خداوند به قدر او رفتم.

برخی، برای آنکه مشیت الهی را انکار کنند، می گویند آیا اگر مراقب نباشیم یا خود را در وسط حادثه قرار دهیم، بازم هم ممکن است حادثه پیش نیاید؟

اینچنین نیست که اگر مراقب نباشیم یا خود را در حوادث بیندازیم، انتظار عدم وقوع حادثه داشته باشیم.

وقتی مراقب نباشیم یا خود را در میان حوادث قرار دهیم، مشیت الهی نیز در جهت وقوع حادثه قرار می گیرد. مگر در حالت های خاص که عمومیت ندارد.

همچنین اگر با هدف انکار مشیت الهی، اقدامی انجام دهیم، عملکرد منفی از خود صادر کرده ایم و مستوجب مجازات و وقوع حادثه و آسیب خواهیم بود.