فرقی بین دو حزب جنایتکار امریکا نیست ولی انتخاب حزب مقابل و غیر حاکم، بمعنی عدم رضایت ملت امریکا از عملکرد و کارهای اخیر رئیس جمهور فعلی است.
سازنده هر دو حزب جمهوری خواه و دمکرات امریکا، سرمایه داران بزرگ امریکا می باشند و مانند همدیگر هستند.
پشت پرده دو حزب امریکا، سرمایه داران بزرگ متحد و همسو است که منافع اقتصادی را بین خود تقسیم کرده اند.
سرمایه داران بزرگ حاکم، نامزدها را انتخاب می کنند و به معرض ملت می گذارند تا از بین آنها انتخاب کنند. هر کدام انتخاب شود کارمند سرمایه داران بزرگ می باشد. البته قواعدی را می گذارند. مثلاً رئیس جمهور معمولاً می بایست دو دوره پیوسته انتخاب شود و سپس از حزب مقابل انتخاب می شود. هدایت مردم به انتخاب فرد مورد نظر سرمایه داران حاکم نیز با هدایت و مهندسی تبلیغ انتخاباتی توسط رسانه ها و شبکه های اجتماعی وابسته به سرمایه داران بزرگ حاکم انجام می شود.
سرمایه داران بزرگ امریکا، رؤسای دو حزب را توجیه می کنند که برای فریب ملت امریکا، تقابل حزبی با حزب مقابل داشته باشند. برای این کار، اولویت های مختلف برای حزب خود تعریف و معرفی می کنند و بر سر آنها مشاجره می نمایند. ولی سیاست های کلی سرمایه داران بزرگ حاکم را اجرا می کنند.
محور سیاست های کلی هر دو حزب، حفظ و گسترش منافع سرمایه داران بزرگ امریکا می باشد. در سیاست کلی دو حزب، قتل عام و نسل کشی و کودک کشی و هر جنایتی علیه ملت امریکا و دیگر ملت ها، در صورت نیاز مشکلی ندارد ولی می بایست تلاش کنند بجای گفتن حقیقت، جنایاتهای بزرگ امریکا را به منافع ملی امریکا ربط دهند و اذهان عمومی ملت امریکا و ملت های دیگر را از منافع سرمایه داران بزرگ حاکم دور کنند.
سیستم انتخابات در دیگر کشورهای سرمایه داری نیز به همین صورت است. ممکن است تعداد و نام احزاب فرق کنند ولی روش همین است.
