گریه کردن برای کودکان مدرسه میناب توسط امریکا و اسرائیل و گریه کردن برای کودکان قتل عام شده در غزه و مظلومیت آنها، کمتر از گریه کردن برای کودکان واقعه کربلا نیست.
بی تفاوتی در قبال قتل عام کودکان ایران و فلسطین، نشان از گمراهی یا قساوت قلب است.
مداحان اهل بیت، می بایست عزاداری کودکان غزه را در عزاداری کودکان سیدالشهدا ذکر نمایند.
قتل عام کودکان مدرسه میناب از روی خطا نبود.
برخی کارشناسان می گویند طبق اعتقادات خاخام های یهودی افراطی، قتل عام کودکان مدرسه میناب، قربانی دادن از کودکان برای پیروزی در جنگ علیه ایران بود.
همچنین گفته می شود برخی از پدران کودکان مدرسه میناب در خارک مشغول بکار می باشند لذا قتل عام کودکان مدرسه میناب، برای دور کردن پدران آنها از جزیره خارگ، برای اشغال آن توسط امریکا بود. یعنی برای آنکه امریکا به نفت ایران دست پیدا کند می تواند هر جنایتی را مجاز می داند. حرمله نیز برای تضعیف روحیه امام حسین (ع) کودک شیر خوار را شهید نمود. کودک کشان امریکایی و صهیونیست، از جماعت حرمله و یزید هستند.
علت حمله به ایران، تسلط بر نفت ایران برای تسلط بر نفت جهان است.
قتل عام ها و نسل کشی ها توسط امریکا و اسرائیل برای سلطه اقتصادی بر منطقه و نفت و منابع دیگر آن است. زیرا توان رقابت تجاری سالم با چین و دیگر کشورها را ندارند.
سرمایه داران بزرگ حاکم بر امریکا، چقدر می بایست پست باشند که برای منافع اقتصادی خود، میلیون ها نفر را قتل عام و به خاک و خون بکشند؟؟
