ایران می تواند بعد از قبول محدودیت منطقی غنی سازی مستقل در ایران، تنوعی در غنی سازی مشترک سطح بالا در خاک ایران یا روسیه و چین داشته باشد.
همچنین سراغ تولید مشترک تسلیحات هوافضا در خاک ایران و روسیه و چین برود.
به عبارتی دیگر، ایران می تواند علاوه بر تولید مستقل در داخل ایران، اقدام به تولید مشترک با کشورهای دیگر مثل روسیه و چین در خاک ایران یا خاک آنها داشته باشد.
برخی از تولیدات مشترک که حساسیت امنیتی ندارند، می توانند در خاک ایران انجام شوند.
در مورد غنی سازی اورانیوم و تسلیحات نظامی مثل موشک و پهباد، علاوه بر تولید مستقل و در داخل ایران، با توجه به وضعیت سیاسی و امنیتی موجود و امکان بمباران توسط امریکا و دوستانش، تولید مشترک برخی از این اقلام بطور مشترک و در خاک روسیه یا چین، باعث کاهش ریسک در هنگام صلح و خصوصاً در هنگام جنگ خواهد شد. کارمندان جزء می توانند از دوطرف یا از آن کشور و کارمندان مهم و مدیران می توانند از دوطرف و بطور مساوی باشند.
در این کشورها، نیاز به ساخت کارخانه تولید یا غنی سازی در چندصد متر زیر زمین نخواهد بود.
همچنین می توان توافق کرد که تولیدات مشترک، می تواند به هر یک از دو کشور یا به کشور سوم فروخته شوند.
