چهارشنبه 21 اسفند 1404( 11 مارس 2026) با 13 رای موافق و رای ممتنع روسیه و چین، قطعنامه علیه ایران در شورای امنیت تصویب شد که حمله ایران به کشورهای عربی خلیج فارس را محکوم می کرد و هیچ ذکری از حمله امریکا و اسرائیل به ایران نشده و علت حمله ایران به این کشورها که پایگاه های نظامی امریکا را در خود جای داده اند و امریکا از این پایگاهها برای حمله به ایران استفاده می کند نشده است.
روسیه و چین، هنوز متوجه منافع استراتژیک خود نیستند.
در حالی که ایران در حال دفاع کردن در برابر حمله امریکا و اسرائیل است و شکست امریکا در این جنگ به نفع روسیه و چین است ولی نه تنها کمک تسلیحاتی متناسب به ایران نمی کنند بلکه در شورای امنیت نیز، قطعنامه علیه ایران را وتو نمی کنند.
پیروزی امریکا و شکست ایران به ضرر روسیه و چین است لذا روسیه و چین می بایست برای منافع استراتژیک خود که پیروزی ایران و شکست امریکا است هزینه متناسب نمایند ولی متاسفانه حاضر نیستند هزینه متناسب را تحمل کنند.
قطعاً روسیه و چین برای وتو نکردن قطعنامه علیه ایران دلیل دارند ولی این دلیل و این منافع آنها در مقابل منافع استراتژیک آنها، از اهمیت بسیار کمی برخوردار است.
روسیه و چین نمی خواهند منافع اقتصادی با کشورهای عربی خلیج فارس را از دست بدهند. لذا قطعنامه کشورهای عربی علیه ایران را وتو نکردند.
ولی کافی بود یکی از کشورهای چین و روسیه قطعنامه علیه ایران را وتو می کرد و دلیل این وتو را برای آنها توضیح می داد.
کشورهای عربی نیاز به دو قدرت بزرگ نظامی و اقتصادی جهانی مانند چین و روسیه را دارند و روابط خود را بخاطر وتوی آنها خراب نمی کنند.
امریکا در موارد مشابه، قطعاً منافع استراتژیک خود را در اولویت قرار می داد.
لذا روسیه و چین نیز نباید منافع استراتژیک خود را فدای منافع کوتاه مدت نمایند.
