متاسفانه اکثر رؤسای حکومتهای اسلامی و همچنین حکومتهای دیگر، منافق و وقیح هستند ولی میزان نفاق و وقاحت آنها متفاوت است.
کسانی که ادعای حمایت از فلسطینی ها می کنند ولی با قاتلان صهیونیست ارتباط دارند منافق هستند.
اکثر این منافقان، کم و بیش، بطور علنی با صهیونیست ها روابط اقتصادی دارند. ایشان ضمن منافق بودن، وقیح نیز می باشند.
اردغان، سرآمد منافقان وقیح می باشد و بعد از وی، دیکتاتورهای مصر و امارات و بحرین و قطر و عربستان می باشند.
رؤسای کشورهای اروپایی نیز که به دلیل اعتراض های ملی مجبور شدند قتل عام غزه را محکوم کنند ولی همچنان از صهیونیست ها و قتل عام فلسطینی ها حمایت می کنند منافق و وقیح هستند.
رؤسای منافق، باعث جلوگیری از قیام ملت ها علیه صهیونیست های جنایتکار شده است ولی قطعاً قیام ملت ها علیه صهیونیست ها و رؤسای منافق و وقیح صورت خواهد گرفت. زیرا ایشان با حمایت از صهیونیست های کودک کش، سرنوشت خود را به سرنوشت صهیونیست ها گره زدند.
