قسمت اعظم مشکلات اقتصادی، ناشی از کاهش ارزش پول ملی است.
کاهش ارزش پول ملی توسط رانت خواران بزرگ صورت می گیرد.
به عبارتی دیگر، کاهش ارزش پول ملی توسط دولت صورت نمی گیرد. چرا؟
زیرا:
اولاً کاهش ارزش پول ملی، در همه دولت ها، از همه احزاب وجود داشته است.
دوماً کاهش ارزش پول ملی، برای هیچکدام از رؤسای دولت ها نفع مالی شخصی نداشته است.
سوماً کاهش ارزش پول ملی، به ضرر وجهه دولت ها و عملکرد آنها می باشد.
لذا دولت ها می بایست با رانت خوارانی که ارزش پول ملی را کاهش می دهند مبارزه کنند.
مبارزه با رانت خواران، در توان دولت است یا نظام؟
دلیل این که دولت ها علیه رانت خواران بزرگ اقدام نمی کنند عدم توانایی ایشان در مبارزه با رانت خواران است و این موضوع چندین بار در رسانه ملی و حتی در سریال تلویزیونی صدا و سیما، بنام اژدهای هفت سر عنوان شده است.
لذا مبارزه با این گروه از رانت خواران بزرگ در حد قدرت نظام است.
منطقی نیست که نظام هم بگوید که قدرت این کار را ندارد. زیرا این گفته به این معنی خواهد بود که نظام در دست رانت خواران است.
در نتیجه نمی توان انتظار بهبودی و حل مشکلات اقتصادی را داشته باشیم.
آیا رانت خواران متوجه هیچگونه خطری برای نظام نیستند؟
بطور ناقص متوجه این خطر هستند.
زیرا در جنگ 12 روزه اخیر با اسرائیل و امریکا و اروپا، دیدیم که رانت خواران متوجه خطر نارضایتی ملی و ضرورت انسجام ملی بودند. تا جایی که خودشان که مسبب افزایش قیمت دلار و کاهش ارزش پول ملی هستند ولی در جنگ 12 روزه، سعی کردند از افزایش قیمت دلار جلوگیری کنند.
پس چرا رانت خواران در حال حاضر متوجه این خطر نیستند؟
این موضوع ممکن است مربوط به اشتباه محاسباتی برای آستانه تحمل مردم باشد.
لذا بطور اساسی به موضوع فکر نمی کنند و روش سنتی کاهش ارزش پول ملی برای کسر بودجه و در نتیجه، پوشش ضعف مدیریت ها و ادامه ریخت و پاش ها در هزینه های دولت و شهرداری ها و بخش های مختلف را ادامه می دهند.
در صورتی که می توان حتی بدون صادرات نفت و گاز و فقط با فروش ریالی نفت و گاز به ملت ایران، وضعیتی بسیار بهتر از ترکیه داشته باشیم. زیرا ترکیه نفت و گاز مصرف داخلی را نیز وارد می کند.
نظام فقط کافیست تصمیم به عبور از روش سنتی کاهش ارزش پول ملی بگیرد. مدیران دلسوز و قوی و تحصیل کرده واقعی از دانشگاههای ایران بزرگ بسیارند که می توانند جای رانت خواران چسبیده به پست های حساس را پر کنند.
کنار گذاشتن تعارفات با چند نفر از آقایان و آقازاده های ایشان، قدم مهمی است که باید برداشته شود.
ایران بزرگ و حفظ نظام و خون شهدای بزرگی که برای این نظام و این وطن ریخته شد، بسیار بسیار مهمتر از تعارف داشتن با چند نفر رانت خوار و مفسد اقتصادی است. توجه داشته باشیم که برخی از رانت خواران، رانت اقتصادی و مالی ندارند بلکه از رانت پست و مقام استفاده می کنند و فکر می کنند بهترین گزینه برای مدیریت هستند در صورتیکه چنین نیست.
راهکار حل مشکلات اقتصادی، بطور مختصر در این پست و بطور مفصل تر در چندین پست دیگر، شرح داده شده است.
ایران بزرگ بدون حل مشکلات اقتصادی میسر نیست.
همه ابزارهای لازم برای جهش ایران بجز وضعیت اقتصادی موجود هستند.
جهش در اقتدار ایران بزرگ، نیاز به منابع مالی بزرگ دارند بدون آنکه نارضایتی ملی بوجود آورند.
لذا حل مشکلات اقتصادی، باعث جهش ایران بزرگ و رسیدن ایران بزرگ به جایگاه واقعی می شود.
متاسفانه امریکا و رانت خواران باعث جا ماندن ایران از این جهش شده اند.
و متاسفانه سهم رانت خواران در وضعیت بد اقتصادی، بزرگتر از سهم امریکا می باشد.
توجه داشته باشیم که هزینه مبارزه با رانت خواران کمتر از یک درصد مبارزه با امریکا خواهد بود.
هر چه زودتر، نظام، اراده مبارزه با رانت خواران را پیدا کند هزینه کمتری خواهد پرداخت.
ولی ممکن است آنقدر دیر بفکر اقدام بیفتیم که خدای ناکرده، کار به جایی برسد که حفظ نظام میسر نباشد. و این موضوع بنفع اکثر رانت خواران نیز نخواهد بود. و فقط قسمت کوچکی از رانت خواران، ممکن است فکری برای مهاجرت کرده باشند و البته ممکن است قول های دروغ از برخی دشمنان ایران بزرگ دریافت کرده باشند.
لذا رانت خواران نیز، بهتر است بطور عاقلانه با موضوع مشکلات اقتصادی و نارضایتی مردم، برخورد کنند و سرنوشت ایران بزرگ را بالاتر از منافع مقطعی خود بدانند.
