امامان معصوم، نگران بودند از اینکه جایی کوتاهی کرده باشند و رضایت کامل خداوند را بدست نیاورده باشند و از خداوند متعال، طلب بخشش می کردند.
کسانی که نگران گناه یا کوتاهی خود نباشند، لااقل از خود راضی هستند و غرور غیر سازنده دارند.
همچنین کسی که نگران اعمال خود باشد، بیشتر دقت می کند که گناه یا کوتاهی نکند.
